هرچند مدت زمان زیادی از رسوخ واژه «ارگانیک» در فرهنگ ایرانی نمی‌گذرد، اما در همین زمان به نسبت کوتاه توانسته جای خود را در بین قشر خاصی از مردم باز کند که شاهد مدعای آن هم گشایش فروشگاه‌های عرضه محصولات ارگانیک در برخی شهرها به ویژه مراکز استان‌ها و همچنین گرایش برخی از کشاورزان به ارگانیک کاری است. 
اما این ارگانیک کاری یا بهتر است بگویم زراعت محصولات ارگانیک ریشه در تاریخ حیات بشری داشته و می‌توان گفت قدیمی‌ترین فرم کشاورزی بر روی سیاره زمین است. این فرهنگ در طول هزاران سال تداوم داشت و پس از پایان جنگ جهانی دوم و همزمان با رشد فناوری بود که جای خود را به کشاورزی مدرنی داد که بر استفاده از مواد شیمیایی و نفتی که بر کمیت بیش از کیفیت بها می‌داد، استوار بود. 
باری، پس از روشنگری‌های صورت گرفته در خصوص آثار کودها وآفت‌کش‌های شیمیایی بر سلامت انسان و محیط زیست و همچنین آثار مخرب محصولات تراریخته (GMO)، این فرهنگ فراموش شده دوباره در شرف احیاء شدن قرار گرفت و در حال حاضر نیز شاهد رشد گسترده آن در جهان به ویژه در کشورهای پیشرفته هستیم. 
مخلص کلام این که کشت ارگانیک خوب است و محصول آن هرچند ممکن است شکل و شمایل دلپسندی نداشته باشد اما مزه‌ای فراموش نشدنی دارد و از همه مهمتر آن که برای سلامت بدن و محیط زیست مفیدتر خواهد بود.


نگارنده در حال برداشت محصولات مابین ارگانیک و سالم!