یکی از حسرت‌های همیشگی من هنگامی که پیشخوان روزنامه فروشی‌ها را بررسی می‌کردم و عناوین نشریات مختلف را از نگاه می‌گذراندم، یافتن نشریه‌ای با مضمون اختصاصی محیط زیست بود که فکر می‌کردم جای خالی آن در میان انواع و اقسام نشریات مختلف با موضوعات متنوع که به زیور طبع آراسته گشته‌اند! بسیار خالی است.
البته جستجوی من برای یافتن چنین نشریه‌ای محدود به روزنامه فروشی‌های شهر زنجان نبود و بسیاری از دکه‌های استراتژیک واقع در نقاط پر رفت و آمد شهر بزرگ تهران را نیز شامل می‌شد!
تا اینکه در حدود 2 الی 3 سال پیش از طریق شبکه‌های مجازی با ماهنامه دانشنامه که ماحصل تلاش طاهره رنجبر و برادران فیض الهی بود آشنا شدم. در این نشریه که به حوزه علوم و فناوری می‌پردازد، موضوعاتی از قبیل ریاضایات، دیرین شناسی، تاریخ علم، زیست شناسی، فیزیک و ... تحت پوشش قرار گرفته‌اند. موضوع محیط زیست نیز در برخی از شماره‌های این ماهنامه در حد چند صفحه و در قالب یک پرونده مورد بررسی قرار می‌گیرد. 
هرچند این اقدام ماهنامه دانشنامه در خصوص پوشش اخبار و اطلاعات تخصصی محیط زیست در نوع خود بی‌نظیر است و جای تقدیر دارد، اما این همه آن چیزی نبود که من از یک نشریه محیط زیستی انتظار داشتم.
2 الی 3 ماه پیش، باز هم از طریق یکی از کانال‌های محیط زیستی در شبکه اجتماعی تلگرام تصویر جلد نشریه‌ای را دیدم که پرتره استاد وهاب‌زاده بر روی آن نقش بسته بود و همین کافی بود تا توجه مرا به خود جلب کند. «زیست آئین» عنوانی بود که بر روی جلد و بالای تصویر استاد وهاب‌زاده نقش بسته بود. زیر لوگو نیز نوشته شده بود: فصلنامه اجتماعی، فرهنگی با رویکرد محیط زیست.
خواندن این نوشته در کنار تصویر استاد وهاب‌زاده حسی از شادی برای من به همراه داشت و خوشحال بودم از این که بالاخره نشریه‌ای محیط زیستی به مرحله انتشار رسیده هرچند به این موضوع نیز باور داشتم که بانیان آن راه سختی را در پیش خواهند داشت. چه به لحاظ اولین بودن و چه به لحاظ تامین هزینه‌های جاری نشریه، چرا که موضوع محیط زیست در ایران با وجود گسترش لسانی در سطح جامعه اما در عمل به ویژه در مقوله حمایت از اقدامات محیط زیستی همچنان ناآشنا و غریب است.
باری در اولین فرصت آدرس ایمیل صاحب امتیاز این فصلنامه را پیدا کرده و از ایشان درخواست کردم تا شماره دوم نشریه را برای بنده ارسال کند. پس از دریافت زیست آئین و ورق زدن صفحات آن اطمینان پیدا کردم که این همان نشریه‌ای است که مدت‌ها بود جای خالی‌اش در کنار ده‌ها عنوان نشریه متعدد بر روی پیشخوان روزنامه فروشی‌ها احساس می‌شد. هرچند به احتمال زیاد بنا به دلایلی که پیش از این عرض کردم به ویژه موضوع مالی، این نشریه روی پیشخوان روزنامه فروشی‌ها عرضه نمی‌گردد و برای تهیه آن یا باید اشتراک بگیرید و یا سری به کتاب فروشی‌های معتبر مراکز استان‌ها بزنید.
به هر روی برای مدیر مسئول و صاحب امتیاز خوش ذوق این فصلنامه وزین، سید مجتبی حسینی، آرزوی موفقیت دارم و امیدوارم در راهی که آغاز کرده ثابت قدم بماند.
از همه دوستان عزیزم که این مطلب را خوانده‌اند و اندکی به محیط زیست می‌اندیشند دعوت می‌کنم نسبت به تهیه این فصلنامه تخصصی با مطالب خواندنی فراوان، اقدام عاجل بفرمایند.
برای تهیه زیست آئین اینجا را کلیک کنید.